مدیرعامل شرکت پتروشیمی امیرکبیر با تشریح الزامات تابآوری اقتصادی، تأکید کرد: صنعت پتروشیمی ایران برای حفظ جایگاه خود باید از «تولید بیشتر» به سمت «ارزشآفرینی بیشتر» حرکت کند.
به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل شرکت پتروشیمی امیرکبیر، حسام خوشبینفر مدیرعامل شرکت در یادداشتی نوشت: اقتصادها فقط در روزهای رونق سنجیده نمیشوند؛ نقطه واقعی سنجش یک اقتصاد، روزهایی است که فشارها بیشتر میشوند، منابع محدودتر میشوند و تصمیمگیری دشوارتر از همیشه است. در چنین شرایطی، «تابآوری اقتصادی» دیگر یک مفهوم دانشگاهی یا یک عبارت مدیریتی نیست؛ به یک ضرورت برای ادامه مسیر تبدیل میشود. واقعیت این است که اقتصاد ایران در سالهای گذشته با مجموعهای از فشارهای همزمان مواجه بوده است؛ تحریم، محدودیتهای تجاری و مالی، نوسانات ارزی، کاهش قدرت خرید و نااطمینانی نسبت به آینده، بخشی از واقعیت امروز اقتصاد کشور است. اما در کنار همه این دشواریها، یک نکته مهم وجود دارد: اقتصاد ایران هنوز ظرفیتهای بزرگی برای ایستادن، بازسازی و حرکت رو به جلو دارد؛ مشروط بر آنکه به جای تصمیمهای مقطعی، نگاه بلندمدتتری به آینده داشته باشیم.
تابآوری به معنای مقاومت صرف در برابر بحران نیست. اقتصادی تابآور است که بتواند در شرایط سخت، خود را با واقعیتهای جدید تطبیق دهد، وابستگیهای آسیبزا را کاهش دهد، منابع خود را به شکل بهینهتری به کار بگیرد و برای روزهای پیشرو از امروز برنامه داشته باشد.
در این میان، انرژی یکی از مهمترین پایههای این تابآوری است. نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی صرفاً بخشهایی از یک زنجیره صنعتی نیستند؛ این زنجیره، بخشی از ستون فقرات اقتصاد کشور است. از تامین خوراک صنایع و تولید مواد اولیه گرفته تا صادرات، ارزآوری، اشتغال و ایجاد ارزش افزوده، هر حلقه این زنجیره میتواند در قدرت اقتصادی کشور نقشآفرین باشد.
به همین دلیل، نگاه به صنعت پتروشیمی نباید صرفا به میزان تولید یک مجتمع یا مقدار فروش یک محصول محدود شود. پرسش مهمتر این است که این صنعت تا چه اندازه میتواند در برابر شوکهای اقتصادی، محدودیتهای بینالمللی، تغییرات بازار و نوسانات قیمت انرژی انعطافپذیر باشد و همزمان مسیر توسعه خود را حفظ کند. آینده صنعت نیز بیش از گذشته به همین موضوع وابسته است. دیگر نمیتوان با الگوهای گذشته برای آینده تصمیم گرفت. بازارهای جهانی در حال تغییرند، فناوری با سرعت زیادی در حال پیشروی است، الگوی مصرف انرژی در حال دگرگونی است و رقابت برای دستیابی به بازارهای جدید هر روز پیچیدهتر میشود. در چنین شرایطی، سرمایهگذاری روی بهرهوری، توسعه فناوری، تکمیل زنجیره ارزش، کاهش هزینهها و تربیت نیروی انسانی متخصص، دیگر انتخابهای جانبی نیستند؛ بخشی از الزامات بقای بنگاههای بزرگ صنعتی هستند. صنعت پتروشیمی ایران نیز اگر بخواهد سهم خود را در اقتصاد آینده حفظ کند، باید از «تولید بیشتر» به سمت «ارزشآفرینی بیشتر» حرکت کند. هرچه بتوانیم مواد اولیه را بیشتر در داخل زنجیره ارزش تبدیل کنیم، هم ظرفیت اقتصادی کشور افزایش پیدا میکند و هم آسیبپذیری اقتصاد در برابر نوسانات بیرونی کاهش خواهد یافت.
در این مسیر، شرکتهایی مانند پتروشیمی امیرکبیر فقط یک واحد تولیدی نیستند؛ بخشی از یک زنجیره بزرگ اقتصادیاند که عملکرد آنها میتواند بر صنایع پاییندستی، بازارهای صادراتی و اشتغال اثر بگذارد. بنابراین نگاه به آینده چنین مجموعههایی باید فراتر از برنامههای کوتاهمدت و صورتهای مالی یک دوره باشد. شاید مهمترین درس سالهای اخیر این باشد که هیچ شرایطی دائمی نیست؛ نه رونق، نه رکود و نه بحران. آنچه برای یک اقتصاد و یک بنگاه صنعتی ماندگار میماند، ظرفیت سازگاری و قدرت برنامهریزی برای شرایطی است که هنوز از راه نرسیدهاند. امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیمهایی نیاز داریم که هزینه آنها را فقط برای امروز محاسبه نکنیم، بلکه اثرشان را بر اقتصاد فردا نیز ببینیم. آینده را نمیتوان پیشبینی کرد، اما میتوان برای آن آماده شد. و شاید معنای واقعی تابآوری اقتصادی همین باشد: نه انتظار برای پایان یافتن روزهای سخت، بلکه ساختن ظرفیتهایی که اجازه ندهند روزهای سخت، آینده را متوقف کنند.
بورس به مدار صعود بازگشت؛ رشد ۸۹ هزار واحدی شاخص
دیدگاهتان را بنویسید