چرا فارغ التحصیلان برخی رشته‌ها بیکارند؟

امروزه اهمیت تناسب بین رشته‌های دانشگاهی با نیاز بازار کار بر کسی پوشیده نیست زیرا عدم تناسب رشته تحصیلی با نیاز بازار کار موجب عدم جذب فارغ التحصیلان و افزایش بیکاری در جامعه می‌شود.تحقیقات نشان داده که در ایران این تناسب با چالش‌هایی روبه‌روست به نحوی که تناسب بین رشته‌های تحصیلی و نیازهای بازار کار در ایران کمتر از ۱۰ درصد است.

از نگاه کارشناسان و تحلیلگران بازارکار برای آنکه بین شاخصه‌های اقتصادی،صنعت و دانشگاه‌ها تناسب برقرار شود لازم است برنامه‌ها، سرفصل‌ها یا رشته‌های درسی دچار تغییر اساسی شود و آموزش عالی در این زمینه به طور جدی ورود کند.

هم اکنون بسیاری از دانشگاه‌های دنیا به تغییر رشته‌های خود روی آورده‌اند زیرا معتقدند که نمی‌توان یک رشته تحصیلی را تا ۵۰ سال حفظ کرد از این رو با تغییر رشته‌های خود به تناسب رشته‌ها با بازار کار کمک کرده‌اند.

در دولت قبل موضوع آمایش سرزمینی رشته های دانشگاهی و استانداردسازی مشاغل در دستور کار قرار گرفت و پژوهش‌ها به منظور متناسب سازی رشته‌های دانشگاهی با همکاری وزارت علوم و  سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای آغاز شد.

بر اساس گزارش‌ها، بیش از ۸۰ درصد کارجویانی که دوره‌های آموزش فنی و حرفه‌ای را می‌گذرانند وارد بازار کار می‌شوند و به درآمدزایی می‌رسند.آموزش مهارتی افراد را به سمت اشتغال‌پذیری هدایت و بستر ورود به بازار کار را برای کارجویان فراهم می‌کند.

در حال حاضر برخی رشته‌های مرتبط با فناوری‌های نوین و مهارت‌های نرم از آینده شغلی بهتری برخوردارند از این رو لازم است با همکاری دستگاه‌های متولی به سمت انطباق رشته‌های تحصیلی دانشگاهی با نیاز بازار حرکت کرده و دانشجویان قبل از ورود به بازار با مهارت آموزی و محیط واقعی کسب و کار آشنا شوند.

امروز بسیاری از واحدهای اقتصادی به جهت بهره‌گیری از مدل‌های آموزش مهارت متناسب با نیاز بازار به آموزش مهارتی روی آورده‌اند تا از این طریق کارگران خود را در کنار آموزش‌های سنتی به فراگیری آموزش‌های مهارتی ترغیب و تجهیز کنند و بهره‌وری بنگاه خود را ارتقا دهند.

به اعتقاد کارشناسان،آمایش سرزمینی رشته‌های دانشگاهی،استانداردسازی مشاغل و تعریف رشته‌های دانشگاهی متناسب با نیاز بازار کار با همکاری سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای اقدامی موثر در جهت کاهش بیکاری و مقدمه ورود دانش آموختگان به بازار کار خواهد بود.